Eerstelijnszorg onvoldoende aandacht voor werksituatie patient

Voor Nederland gaan schattingen uit van een besparingspotentieel van 2 miljard euro per jaar. Dit moet veranderen, met name door in de eerstelijns gezondheidszorg meer aandacht te hebben voor arbeid.

Werk grote invloed

Werk kan grote invloed hebben op gezondheid, zowel positief als negatief. Toch zijn de meeste werkenden verstoken van enige specifieke aandacht en zorg voor die relatie. Speelt het werk een rol bij de klachten? Welke behandeling en interventie leidt behalve tot klachtenvermindering ook tot behoud van werk of een gezonde en snelle hervatting van werk?

 

Laag bereik arbodiensten
Aandacht voor werkgerelateerde aspecten is des te meer nodig, omdat met arbodiensten slechts 10 a 15% van de werkende wereldbevolking wordt bereikt, terwijl de eerste lijn zich uitstrekt tot in de haarvaten van de samenleving. Dat stelt Peter Buijs, bedrijfsarts en onderzoeker bij TNO en één van de organisatoren van het wereldwijde congres 'Connecting health and labour' dat onlangs in Den Haag heeft plaatsgevonden.

 

Besparingspotentieel van 2 miljard
De Nederlandse overheid heeft belangstelling voor het thema. Buijs: "Dat wil overigens nog niet zeggen, dat de 1e lijn in Nederland voldoende aandacht heeft voor de relatie werk-gezondheid. In de Nationale Enquête Arbeidsomstandigheden (NEA) van TNO en CBS rapporteren werkenden dat behandelend artsen meestal niet vragen of je klachten wellicht te maken hebben met je werk. Zo gaan ook hier kansen verloren om gezondheidsproblemen zo effectief mogelijk aan te pakken. Dat kunnen we ons niet permitteren, uit gezondheidsoogpunt niet en ook niet vanwege de stijgende kosten in de zorg. Een eerste indicatieve berekening van TNO toont aan dat hier in Nederland een besparingspotentie ligt van zo’n twee miljard euro per jaar."

Strategie

Het congres werd door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) als een startpunt georganiseerd in samenwerking met TNO en de Nederlandse overheid. Experts uit zo’n 40 landen discussieerden over tal van aspecten van de centrale vraag resulterend in een strategie - a Roadmap of The Hague - voor de komende jaren. Wat weten we voldoende om acties uit te laten volgen, en wat weten we nog onvoldoende, en moet dus nader onderzocht worden?